Papan litar bercetak fleksibel ialah sejenis papan litar boleh lentur yang dihasilkan atas beberapa sebab. Kelebihannya berbanding papan litar tradisional termasuk mengurangkan ralat pemasangan, lebih berdaya tahan dalam persekitaran yang keras, dan mampu mengendalikan konfigurasi elektronik yang lebih kompleks. Papan litar ini diperbuat daripada kerajang kuprum elektrolitik, sejenis bahan yang terbukti dengan pantas sebagai salah satu yang paling penting dalam industri elektronik dan komunikasi.

Bagaimana Litar Fleksibel Dibuat

Litar Fleksibel digunakan dalam elektronik atas pelbagai sebab. Seperti yang dinyatakan sebelum ini, ia mengurangkan ralat pemasangan, lebih tahan terhadap alam sekitar, dan boleh mengendalikan elektronik yang kompleks. Walau bagaimanapun, ia juga boleh mengurangkan kos buruh, mengurangkan keperluan berat dan ruang, dan mengurangkan titik sambungan yang meningkatkan kestabilan. Atas semua sebab ini, litar fleksibel adalah salah satu bahagian elektronik yang paling mendapat permintaan dalam industri.

A litar bercetak fleksibelterdiri daripada tiga komponen utama: Konduktor, Pelekat dan Penebat. Bergantung pada struktur litar fleks, ketiga-tiga bahan ini disusun agar arus mengalir mengikut cara yang diingini pelanggan, dan agar ia berinteraksi dengan komponen elektronik lain. Bahan yang paling biasa untuk pelekat litar fleks ialah epoksi, akrilik, PSA, atau kadangkala tiada, manakala penebat yang biasa digunakan termasuk poliester dan poliamida. Buat masa ini, kami paling berminat dengan konduktor yang digunakan dalam litar ini.

Walaupun bahan lain seperti perak, karbon dan aluminium boleh digunakan, bahan yang paling biasa digunakan untuk konduktor ialah kuprum. Kerajang kuprum dianggap sebagai bahan penting untuk pembuatan litar fleksibel dan ia dihasilkan dalam dua cara: penggelek annealing atau elektrolisis.

Bagaimana Kerajang Tembaga Dibuat

Kerajang kuprum anil bergulungdihasilkan melalui penggelekkan kepingan tembaga yang dipanaskan, menipiskannya dan menghasilkan permukaan tembaga yang licin. Kepingan tembaga tertakluk kepada suhu dan tekanan tinggi melalui kaedah ini, menghasilkan permukaan yang licin dan meningkatkan kemuluran, kebolehlenturan dan kekonduksian.

Sementara itu,foil kuprum elektrolitikl dihasilkan dengan menggunakan proses elektrolisis. Larutan kuprum dihasilkan dengan asid sulfurik (dengan bahan tambahan lain bergantung pada spesifikasi pengeluar). Sel elektrolitik kemudiannya disalurkan melalui larutan tersebut, yang kemudiannya menyebabkan ion kuprum termendak dan mendarat di permukaan katod. Bahan tambahan juga boleh ditambah kepada larutan yang boleh mengubah sifat dalamannya serta rupanya.

Proses penyaduran elektrik ini berterusan sehingga dram katod dikeluarkan daripada larutan. Dram juga mengawal ketebalan kerajang kuprum, kerana dram yang berputar lebih pantas juga menarik lebih banyak mendakan, lalu menebalkan kerajang.

Walau apa pun kaedahnya, semua kerajang kuprum yang dihasilkan daripada kedua-dua kaedah ini masih akan dirawat dengan rawatan ikatan, rawatan rintangan haba dan rawatan kestabilan (anti-pengoksidaan). Rawatan ini membolehkan kerajang kuprum dapat mengikat dengan lebih baik pada pelekat, menjadi lebih berdaya tahan terhadap haba yang terlibat dalam penghasilan litar bercetak fleksibel sebenar dan mencegah pengoksidaan kerajang kuprum.

Bergulung, Bersalut Anil vs Elektrolitik

Oleh kerana proses untuk menghasilkan kerajang tembaga daripada kerajang tembaga anil dan elektrolitik yang digulung adalah berbeza, ia juga mempunyai kelebihan dan kekurangan yang berbeza.

Perbezaan utama antara kedua-dua kerajang kuprum adalah dari segi strukturnya. Kerajang kuprum yang digulung dan disepuh akan mempunyai struktur mendatar pada suhu normal, yang kemudiannya berubah menjadi struktur kristal lamelar apabila tertakluk kepada tekanan dan suhu tinggi. Sementara itu, kerajang kuprum elektrolitik mengekalkan struktur kolumnarnya pada suhu normal dan tekanan dan suhu tinggi.

Ini mewujudkan perbezaan dalam kekonduksian, kemuluran, kebolehlenturan dan kos kedua-dua jenis kerajang kuprum. Oleh kerana kerajang kuprum anil yang digulung pada amnya lebih licin, ia lebih konduktif dan lebih sesuai untuk wayar kecil. Ia juga lebih mulur dan pada amnya lebih mudah dibengkokkan daripada kerajang kuprum elektrolitik.

Walau bagaimanapun, kesederhanaan kaedah elektrolisis memastikan kerajang kuprum elektrolitik mempunyai kos yang lebih rendah daripada kerajang kuprum lindap yang digulung. Walau bagaimanapun, perlu diingat bahawa ia mungkin merupakan pilihan yang kurang optimum untuk garisan kecil, dan ia mempunyai rintangan lenturan yang lebih teruk daripada kerajang kuprum lindap yang digulung.

Kesimpulannya, kerajang kuprum elektrolitik merupakan pilihan kos rendah yang baik sebagai konduktor dalam litar bercetak fleksibel. Disebabkan kepentingan litar fleksibel dalam elektronik dan industri lain, ia seterusnya menjadikan kerajang kuprum elektrolitik sebagai bahan penting juga.